دستگاه های شیر برقی الزامات خاصی دارند، یعنی باید بتوانند گشتاور یا نیروی محوری را محدود کنند. معمولاً دستگاه های شیر برقی از کوپلینگ های محدود کننده گشتاور استفاده می کنند. زمانی که مشخصات دستگاه الکتریکی مشخص شد، گشتاور کنترلی آن نیز مشخص می شود. به طور کلی، در یک زمان از پیش تعیین شده کار می کند و موتور اضافه بار نمی شود. اما در صورت بروز شرایط زیر ممکن است اضافه بار اتفاق بیفتد: اولاً ولتاژ منبع تغذیه کم است و گشتاور مورد نیاز را نمی توان به دست آورد، به طوری که چرخش موتور متوقف می شود. دوم، مکانیسم حد گشتاور به اشتباه تنظیم شده است تا از گشتاور متوقف شده بیشتر شود. باعث تولید مداوم گشتاور بیش از حد می شود و باعث توقف چرخش موتور می شود. سوم، استفاده متناوب، انباشت گرمای تولید شده از افزایش دمای مجاز موتور بیشتر است. چهارم، به دلایلی، مدار مکانیسم حد گشتاور از کار می افتد و باعث می شود که گشتاور بیش از حد بزرگ شود. پنجم، استفاده از دمای محیط بسیار زیاد است و ظرفیت حرارتی موتور را نسبتاً کاهش می دهد.
در گذشته روش حفاظت از موتور استفاده از فیوز، رله اضافه جریان، رله حرارتی، ترموستات و ... بود که این روش ها مزایا و معایب خاص خود را دارند. هیچ روش حفاظتی قابل اعتمادی برای تجهیزات بار متغیر مانند دستگاه های الکتریکی وجود ندارد. بنابراین، ترکیبات مختلفی باید اتخاذ شود که می توان آنها را به دو صورت خلاصه کرد: یکی قضاوت در مورد افزایش یا کاهش جریان ورودی موتور. مورد دیگر قضاوت در مورد گرمایش خود موتور است. صرف نظر از این دو روش، حاشیه زمانی داده شده توسط ظرفیت حرارتی موتور' باید در نظر گرفته شود.
معمولاً روشهای اساسی حفاظت برای اضافه بار عبارتند از: استفاده از ترموستات برای کار مداوم یا اینچ موتور. استفاده از رله های حرارتی برای محافظت از غرفه های موتور. و استفاده از فیوز یا رله جریان اضافه برای حوادث اتصال کوتاه.
