طبقه بندی ضد انفجار
درجه های ضد انفجار به سه دسته تقسیم می شوند
رده I: تجهیزات الکتریکی زیر زمین در معادن زغال سنگ;
کلاس دوم: تمام تجهیزات الکتریکی دیگر برای محیط های گاز انفجاری به جز معادن زغال سنگ و معادن زیرزمینی.
کلاس دوم را می توان به II.A، II.B و II.C. تجهیزات مشخص شده با II.B می تواند به شرایط استفاده از تجهیزات II.A اعمال می شود; 2.C می تواند به شرایط استفاده از II.A و II.B.
کلاس سوم: تجهیزات الکتریکی در محیط گرد و غبار انفجاری غیر از معادن زغال سنگ.
کلاس III.A: فلاک مگس قابل اشتعال؛ کلاس سوم.B: گرد و غبار غیر هادی؛ کلاس سوم.C: گرد و غبار هادی.
حداکثر دمای سطح: حداکثر دمای رسیده توسط هر بخشی از تجهیزات الکتریکی که ممکن است باعث شعله ور شدن محیط انفجاری اطراف شود زمانی که تجهیزات الکتریکی تحت نامساعدترین شرایط عملیاتی در محدوده مشخص شده کار می کنند. حداکثر دمای سطح باید پایین تر از دمای قابل احتراق باشد.

