شیر دروازه شیری است که قسمت بسته شدن دروازه آن در جهت عمودی در امتداد خط مرکزی گذرگاه حرکت می کند. به طور کلی از بدنه سوپاپ، نشیمنگاه سوپاپ، میل سوپاپ، دروازه، درپوش سوپاپ و حلقه آب بندی تشکیل شده است. با تجهیز دستگاه انتقال و شیر دروازه می توان آن را به انواع شیرهای دروازه ای برقی و شیرهای دروازه ای پنوماتیکی تبدیل کرد. فقط برای باز کردن و بسته شدن کامل در خط لوله قابل استفاده است و نمی توان از آن برای تنظیم و دریچه گاز استفاده کرد.
اصل کار
دروازه شیر دروازه به صورت خطی با میل سوپاپ حرکت می کند. معمولاً یک نخ ذوزنقه ای شکل روی ساقه بالابر وجود دارد. از طریق مهره در بالای شیر و شیار راهنما روی بدنه شیر، حرکت دورانی به حرکت خطی تبدیل می شود، یعنی گشتاور عملیاتی به رانش عملیاتی تبدیل می شود.
بسته شد
سطح آب بندی را می توان فقط با فشار متوسط آب بندی کرد، یعنی سطح آب بندی دروازه با فشار متوسط روی صندلی شیر در طرف دیگر فشار داده می شود تا از آب بندی سطح آب بندی اطمینان حاصل شود. این خود آب بندی است. اکثر شیرهای دروازه ای از آب بندی اجباری استفاده می کنند، یعنی زمانی که شیر بسته می شود، گیت مجبور می شود با نیروی خارجی به نشیمنگاه شیر فشار دهد تا از آب بندی سطح آب بندی اطمینان حاصل شود.
باز کنید
هنگامی که ارتفاع بالابر دروازه برابر با 1:1 برابر قطر سوپاپ باشد، مسیر عبور سیال کاملاً باز می شود، اما این موقعیت در حین کار قابل نظارت نیست. در استفاده واقعی، از بالای میل سوپاپ به عنوان علامت استفاده می شود، یعنی موقعیتی که نمی توان آن را باز کرد، به عنوان موقعیت کاملا باز آن. به منظور در نظر گرفتن پدیده قفل شدن ناشی از تغییرات دما، معمولاً آن را به سمت بالا باز می کنند و سپس 1/2-1 چرخش به عنوان موقعیت شیر کاملاً باز می شود. بنابراین، موقعیت کاملاً باز شیر با موقعیت دروازه (یعنی ضربه) تعیین می شود.
